28-10-06

Eerste rapport...

Het is ondertussen bijna een maand geleden dat ik hier nog geschreven heb, helaas, voor het bloggen en chatten schiet er maar heel weinig tijd meer over sinds ik fulltime werk, evenals familiebezoekjes worden uitgesteld omdat ik tijdens de dagen dat ik thuis ben voor mijn huishouden moet zorgen, maar dat wil niet zeggen dat anderen niet welkom zijn bij mij, maar spijtig genoeg zie ik sommige mensen nooit die ik graag af en toe eens over de vloer zou zien komen maar ik kan ze moeilijk naar hier sleuren, als ze niet willen kan ik ze niet verplichten maar ze moeten ook begrijpen dat ik niet veel de gelegenheid en tijd heb om zelf met mijn ganse huishouden naar hun te trekken, het moet van 2 kanten komen natuurlijk en het is helaas altijd van dezelfde kant dat de inspanning komt. Vind het spijtig dat sommigen het mij dan altijd doorsteken, misschien ben ik te braaf en zou ik moeten antwoorden dat het voor hun even ver is dan voor mij, maar dat het voor hun gemakkelijker is om bij mij te raken aangezien ze enkel zichzelf moeten samenpakken en vertrekken, want bij ons komt daar net iets meer bij kijken...gelukkig heb ik niet veel tijd meer om mij er veel aan te ergeren.

Milan heeft ondertussen zijn eerste rapport gekregen en in mijn ogen was het goed, maar volgens de waarden van school is het overal bijna onder het percentage dat hij moet behalen om goed mee te blijven kunnen in het volgende tremester, het percentage van de klas in totaal ligt in de 90%, noemen ze dat nog normaal?

Maar het zijn vooral de punten niet die mij storen maar de commentaar die erbij geschreven stond, het begon eerst met een opmerking dat hij nog steeds extra hulpmateriaal nodig had, dan stond er 'goed' geschreven en wat daaronder stond vond ik echt wel afbrekend, ik voel het al aankomen, uiteindelijk zal ik de schuldige zijn die te lang gewacht heb om hulp te zoeken, ik heb mij al veel laten zeggen, maar als ze mij dat gaan verwijten dan zal ik niet meer braaf blijven, ik heb altijd hulp gevraagd, maar ze vonden het te vroeg, en nu door hun nalatig optreden kan ik hem niet helpen voordat we 2008 zijn...hij heeft nu hulp nodig en die kan hij niet krijgen en ondertussen verdoen we allemaal kostbare tijd...

Daarbij komt nog het feit dat hij weinig tot geen vriendjes heeft, dat hij soms gepest word, dat er kindjes zijn koekjes, centjes en schoolgerief afpakken, ze lachden hem zelfs uit omdat hij dol is op stickers. Ik wou dat ik hem kon helpen maar als ouder sta je zo machteloos...

Verder word er heel weinig geknutseld, dus geen foto's meer van knutselwerkjes en dan die paar dingen die ze gemaakt hebben waren op dagen dat ik moest werken en ja, tegendat ik thuis ben was alles natuurlijk al kapot gemaakt...spijtig.

Nathan en Eline hebben pas rapport eind dit jaar, maar zij maken het goed natuurlijk...gelukkig.



17:24 Gepost door Fancy in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.